|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
توتاليتارنيسم و خيابان در رم فاشيست، ديويد اتكينسن
7 مهر 1385
پرويز اجلالي
در فاصله سالهاي 1922 و 1943، تحت رژيم فاشيت بنيتو موسوليني، شهر رم دگرگون شد. وقتي موسوليني قدرت گرفت جمعيت رم 000/660 نفر و آنگاه كه وي سرانجام رم را ترك گفت به 000/500/1 نفر رسيده بود. در اين فاصله شهر شاهد ساخت و ساز مداوم مناطق مسكوني جديد بود و مركز شهر مورد جراحي ريشهاي قرار گرفت زيرا رژيم ميخواست شهر ابدي را دوباره برپا كند تا با استفاده از منظره شهري دستور كار فرهنگي، اجتماعي و سياسي يكپارچه خود را تحقق بخشد.
|
جايي براي مكان در جامعهشناسي ،توماس اف جيرين
7 مهر 1385
پرويز اجلالي
مروري در ادبيات جامعهشناسي نشان ميدهد كه جامعهشناسان فاقد يك ديدگاه روشن در مورد مكان بودهاند. شهرها به عنوان پديدههاي بدون مكان مطالعه شدهاند و مكان امري بدون فضا تلقي شده است.
جامعهشناسي فاقد ابزار براي تحليل مكان به صورت دو و سه بعدي است. راجع به سبكهاي معماري سخن ميگويد. از پهناي كوچه، اطلاعات دموگرافيك و آماري حرف ميزند، اما به خود پديده مكان و فضا حساس نيست، اين جامعهشناسي حساس به مكان نيست.
|
دگرگونی و زوال فضاهاي عمومي، جف وين تراپ
7 مهر 1385
اعظم خاتم
اين مقاله رابطه بين فضاي عمومي، زندگي عمومي و مفهوم شهروندي را مورد بحث قرار ميدهد. نويسنده در ابتدا اشارهاي به مفاهيم متفاوت فضاي عمومي شامل فضاي فيزيكي و شهري و همچنين قلمرو عمومي در برداشت هانا آرنت و ديگران ميكند. اما تمركز بحث را روي كلمه ”عمومي“ در مقابل خصوصي و تمايز آن ميگذارد. وين تراب مينويسد ”مفهوم عمومي ـ خصوصي در حوزه وسيعي از مطالعات اقتصادي تا مطالعات فمينيستي مطرح شده است اما معيار تفكيك موضوع خصوصي ـ عمومي چيست؟ او پاسخ می دهد: 1ـ فردي بودن در مقابل تأثير بر جمع گذاشتن و 2ـ آشكار بودن در مقابل پنهان بودن. پس دو معيار رويتپذيري و جمعي بودن نشانه امر عمومي است.
|