اخبار>>
seoseoseo
مکان های مذهبی در شهر

سخنراني هـا:

شهری شدن و امر مقدس: پژوهشی درباره نوسازی اطراف حرم امام رضا (ع)

ثمر صارمی

روایت تطبیقی از معماری دومسجد در تهران

سارا کـــریمی

بعد از سخنراني همچون گذشته بحث وگفتگو برقرار خواهد بود

زمان : دوشنبه 5 آبان  1393،ساعت 5 بعد از ظهـــر

مکا ن :بزرگراه جلال آل احمد، زير پل گيشا ، دانشکده علوم  اجتماعي

دانشگاه   تهران ، سالن كنفرانس انجمن جامعه شناسي


نشست ششم از سلسله نشست های پژوهش شهری

 به اطلاع علاقه مندان می رساند که ششمین نشست از سلسله نشست های پژوهش شهری که محصول همکاری انجمن جامعه شناسی ایران با جامعه مهندسان مشاورایران و جامعه مهندسان شهرساز ایران است  روز سه شنبه 29 مهر93 در محل جامعه مهندسان مشاوراز ساعت 16 تا 19 برگذار خواهد شد.


تحقق پذیری طرح های ناحیه ای در ایران

این نام نشستی است که روز سه شنبه 25 شهریور ماه ساعت 16 الی نوزده در محل جامعه  مهندسان مشاور ایران به همت شورای راهبری موافقت نامه میان انجمن جامعه شناسی ایران، جامعه مهندسان مشاور ایران و جامعه مهندسان شهرساز ایران برگذار می شود .در این نشست آقای سهراب مشهودی پژوهش بالا را ارائه خواهند کرد و آقایان حمید ماجدی، محمد حسین شریف زادگان و ناصر بنیادی به نقد این پژوهش خواهند پرداخت. ورود همگان به این نشست آزاد است.


معرفی و نقد>>
پرویز اجلالی ، مجتبا رفیعیان، علی عسگری. نظریه برنامه ریزی : دیدگاه های سنتی و جدید، تهران ، نشر آگه ، چاپ اول 1391چاپ دوم .1392

کتاب فوق در چهاربخش و 13 فصل تنظیم شده است در بخش اول ابتدا نظریه تعریف شده وسپس به مرور تاریخچه نظریه برنامه ریزی پرداخته شده است .بخش دوم به نظریه های سنتی و تحولات آن ها اختصاص یافته .در این بخش به نظریه خردگرا در برنامه ریزی ،رویکرد سیستمی ومارکس گرایی پرداخته شده است. بخش سوم به نظریه های جدید اختصاص دارد و از 6 فصل تشکیل شده و از نظریه های برنامه ریزی مشارکتی، برنامه ریزی ارتباطی، نهادگرایی، نو پراگماتیسم و رویکردهای راست جدید، برنامه ریزی چارچوب گذار و برنامه ریزی هماهنگ ساز و همچنین مفهوم مهم فرهنگ برنامه ریزی سخن می گوید. و بالاخره بخش چهارم به عنوان نتیجه گیری سه رویکرد متفاوت به برنامه ریزی را به دقت شرح می دهد.


معرفی کتاب:

Witold   Rybczynski , City Life: Urban Expectations in a New World, New York, Scribner, First Edition 1995,Second Edition1996

ویتهولد ریبژینسکی ، زندگی شهری: انتظارات شهری در جهان نو ، نیویورک ، اسکرایبنر ، ویرایش اول 1995،ویرایش دوم 1996

نویسنده این کتاب  معمار ، استاد و ژورنالیست مشهور آمریکایی- کانادایی و نویسنده نیویورک تایمز است که با کتاب  اهلی کردن ببر انتشار یافته در سال 1985 که   به بحث آثار اجتماعی تکنولوژی می پرداخت مشهور شد،آخرین کتاب وی نیز تحت عنوان " معماری چگونه انجام می شود " در 2013 منتشر شده است . اما اهمیت کتاب زندگی یا حیات شهری در این است که در این کتاب وی به شهرهای آمریکا می پردازد و آن ها را با شهرهای اروپایی مقایسه می کند. در مقدمه کتاب اشاره می کند که در 22 سالگی با استفاده از یک بورسیه دانشگاهی از یک دوجین از شهرهای آمریکایی و کانادایی بازدید می کند و چون یک  سال پیش از آن از شهرهای رم و پاریس و لندن بازدید کرده بوده است توجهش به تفاوت میان شهرهای اروپایی و شهرهای آمریکایی جلب می شود .به نظرش می آید شهرهای اروپایی همچون موزه های فاخر و شهرهای آمریکایی همچون سایت های ناتمامی هستند که هر نسل به سلیقه خود می کوشد آن را به شکلی در آورد.بازدیدهای بعدی او از شهرهای آمریکایی و اروپایی این انگیزه را به او می دهد که مقالاتی درباره شهرهای آمریکا بنویسد.


معرفی کتاب:Global Metropolitan: Globalizing Cities in a Capitalist World
گزارش های شهری>>
گزارشی درباره محمودآباد نمونه در استان قزوین

محمد سالاری ـ کامران فیض بخشیان

تاريخچه و مشخصات کنونی محمودآباد

شهر محمودآبادنمونه بازمانده‌ی مجموعه‌ای از روستاهای بازسازی شده در ابتدای دهه‌ی 50 در سطح کشور است. در سال‌های ابتدای دهه 50 شمسی در چارچوب برنامه‌های حکومت وقت، برای تعدادی از روستاهای کشور  برنامه  نوسازی مطرح می‌شود. نوسازی در محمودآباد نمونه با جابه‌جایی روستا به مکان فعلی در جوار جاده قزوین ـ رشت ( 1.4 کیلومتری مکان قبلی آن) توأم می‌گردد.

این روستا در آن زمان یکی از پرجمعیت‌ترین آبادی‌ها در غرب شهر قزوین بود که در فاصله یک کیلومتری جاده رشت- قزوین جای داشت. معیشت ساکنان آن از راه کشاورزی در اراضی کشاورزی و باغ‌های روستایی و دامداری در مراتع ارتفاعات منطقه بود. آب مورد نیاز ساکنان به آب قنات و بارش‌های فصلی بستگی داشت.

بنا به گفته ساکنان این شهر، انگیزه اصلی در جابه‌جایی، موقعیت پر خطر محمودآباد و در معرض سیل بودن آن بود. با جابه‌جایی روستا به کنار جاده رشت- قزوین و کاهش فاصله‌ی آن از شهر قزوین از یکسو و قرار گرفتن روستا و زمین‌های کشاورزی آن در اراضی پایین دست کانال آب‌رسانی دشت قزوین، زندگی ساکنان روستا دگرگون شد و بهبود یافت، که شامل دسترسی به منابع آبی دایمی و تبدیل بخش بزرگی از اراضی کشاورزی دیم به آبی و سکونت روستاییان در مکان جدید با امکانات مناسب بود. تعداد 107 قطعه زمین به تعداد خانوارهای ساکن در روستا خانه‌ی مسکونی با استفاده از شیوه زندگی و مصالح بومی آماده و در اختیار روستاییان قرار گرفت. برای طراحی این آبادی، از الگوی واحدهای همسایگی استفاده شد و هر مجموعه کوچکی از خانه‌ها دارای یک میدان با فضای سبز شدند. فضاهای خدماتی از جمله مسجد، مدرسه، حمام، مرکز درمانی و جز آن‌ها نیز در این زمان ساخته شده که ساکنان از آن‌ها استفاده می‌کردند. قرار بر آن بود که این روستاهای نمونه به همین شیوه در سراسر کشور ساخته شوند، از همین رو، نام این آبادی به محمودآباد نمونه شهرت یافت. اما این طرح متوقف شد و پس از انقلاب به گونه دیگری در قالب طرح‌های هادی روستایی ادامه یافت.


مجاورت فیزیکی و جدایی گزینی اجتماعی: مقایسه دو محله در جنوب تهران


از جهل فرشته ها را سرنگون کردند
 

دیدگاه>>
احیای سازمان مدیریت و اداره امور شهرها

پس از مدتی سکوت اخیراً دوباره صحبت از احیای سازمان مدیریت و برنامه ریزی به میان آمده است. آیا احیای این سازمان تغییری در اداره امور کشور و بویژه اداره امور شهرها ایجاد خواهد کرد. پاسخ این پرسش ساده نیست زیرا تغییر از بهبود و ارتقاء فعالیت ها ایجاد می شود نه ازگسترش یا تغییر نام  تشکیلات و ساختارها[1]. اما می توان در این باره سخن گفت و گفتگو به راه انداخت.اولین نکته ای که باید گفت این است که همان طور که انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی کار اشتباهی بود احیای دوباره آن سازمان به صورت سابق نیز اشتباه دومی است زیرا پیش از انحلال نیز این سازمان با بحران رو به رو بود.در واقع راه درست چه آن زمان چه الان اصلاح کارکرد آن سازمان است و نه تجدید وضع سابق آن . هرچند که در وضع کنونی حتی بازگرداندن توانایی های گذشته آن سازمان  نیز دشوار به نظر می رسد چه رسد به اصلاح آن.اما نباید نومید شد و باید کوشید تا سازمان جدید برخی اشکالات سازمان سابق را نداشته باشد.

البته در این یادداشت قصدمن برشمردن مشکلات ساختاری –کارکردی  سازمان مدیریت سابق نیس،.هر چند این کار بسیار  مهمی است اما جای آن اینجا نیست .در اینجا فقط روی  جنبه ای از مسئله دست می گذارم که به مسائل شهری  مربوط است. هرکس آشنایی اندکی با ساختار حکومت در ایران داشته باشد می داند که سازمان مدیریت یک نهاد ملی است و فعالیتش کل کشور را می پوشاند.البته این سازمان شعبات استانی هم داشت که بعد از انحلال به استانداری ها ملحق شدند. این شعبات واسطه ای میان سطح ملی و استانی بودند .اما به هر حال این سازمان مداخله چندانی درمدیریت شهری نداشت مگر پیشنهادهای مربوط به برنامه های 5 ساله که گاه تصویب می شدندو اختیاراتی را از دولت به شهرداری ها و شوراهای شهر و روستا واگذار می کردند .البته این سازمان در این مورد خیلی محتاط بود و معمولاً خود را به بعد مالی محدود می کرد .زیرا در این نوع تصمیمات همواره جلب نظر وزارت کشور بسیار اهمیت داشت.

روزگاری جمعیت کشور کم ودامنه فعالیت ها محدود بود .اما امروزه فعالیت ها،سطح مصرف ،توانایی های نیروی انسانی همه تفاوت کرده است .بدون شک باید سیستم اداره نیز متناسب با این تحولات غیرمتمرکز تر شود و مشارکت بیشتر بپذیرد.مشخصاً می بایست  هماهنگی هاو تصمیم گیری های بیشتری در سطح شهرها و بخش ها انجام شود تا اداره  بهترشهرهای رو به گسترش ما و بویژه شهرهای بزرگ امکان پذیر باشد. اما این کار را نباید فقط وظیفه شهرداری ها دانست . تعصبات جناحی را اگر کناربگذاریم و در قالب منافع حداقل میان مدت کشور اگر بیندیشیم ، تمرکز زدایی از دولت به معنای گرفتن اختیارات به هرقیمت از دولت مرکزی و دادن آن به نهادهای محلی حکومت نیست ، بلکه تقسیم وظایف دقیق و آگاهانه میان سطوح حکومت وسپردن هر وظیفه به سطحی است که می تواند به بهترین نحوی آن را انجام دهد.برای تصمیم گیری در این امورهمراهی نهادهای ملی از نهادهای محلی هم مهم تر است .به همین جهت .سازمان مدیریتی که برای ارتقاءکارآیی خود و اداره بهتر  نقش  ملی خود نوعی تمرکز زدایی ملایم را لازم بداند و بر ضرورت تعاملات بیشتر میان سطوح سه گانه(ملی،استانی و محلی)به هنگام تصمیم سازی ها وتصمیم گیری ها آگاهی داشته باشد می تواند با جلب همکاری طرف های دیگر (وزارت کشور ،شهرداری ها،استانداری ها)بنیادی برای تقسیم کاری قانونمند و موردوفاق را برای اداره امور شهرها بنیادگذارد . تقسیم کار روشنی که جایگاه نهادهای گوناگون در همه سطوح را در اداره امور شهرها روشن کند و تا حد امکان رقابت و ناهماهنگی را به هماهنگی و همکاری تبدیل کند.اگر نتیجه این فعالیت به قانون تبدیل شود. رقابت های جناحی نیز نمی تواند به آن آسیب زیادی برساند.



1 درواقع این یکی  از نقاط منفی بزرگ فرهنگ اداره امور ایرانی است که برای رفع مشکلات به جای دست زدن به فعالیت های خلاق با استفاده از تشکیلات موجود گرایش به ایجاد تشکیلات تازه دارد و به این ترتیب مرتب دستگاه دولت رابزرگ می کند.

 


طرح شهری یعنی چه؟

پرویز اجــــلالی

در یکی از جلسات اخیر گروه شهر انجمن یکبار دیگر بحث ضعف رویکرد اجتماعی (و بویژه جامعه شناختی و انسان شناختی) در طرح های ی مطرح شد و همچون گذشته جامعه شناسان و علاقه مندان به مسائل اجتماعی از توجه نکردن به ابعاد اجتماعی در طرح های شهری سخن گفتند.این بحثی قدیمی است و بحث درستی هم هست .اماکسانی که این بحث را می کنند از یک نکته اصلی غافل اند وهمین باعث می شودکه مرکز اصلی بحث را اشتباه تعریف کنند و در نتیجه خدنگ نقدشان بر هدفی اشتباه فرود آید.به سخن دیگر، از آن که خود از هستی سهمی نبرده ه  (در اینجا طرح های اساساًفیزیکی و شهرسازان) بخواهند که هستی بخش اجتماع شهری باشند .این غیرممکن است از کوزه همان برون تراود که دروست نه بیشتر. از طرح های" بدون تعارف" فیزیکی سیاست و برنامه اجتماعی در نمی اید .باید عامل بیماری را جای دیگر جست وآن راهدف گرفت.

برای این که مسئله روشن شود بهتراست از زبان شناسی کمک بگیریم.بیا ئیدبه معانی متنوع سه واژه فرنگی  ،plan,planning(plantification),و development(developpement) توجه کنیم . پلان معانی مختلفی در انگلیسی و فرانسه دارد از یک برداشت در عکاسی وسینما گرفته تا کشیدن خطوط اصلی یک سوژه فارغ از جزئیات  در نقاشی و معماری، تا نقشه و بالاخره پیش بینی مراحل انجام یک کار. واژه planning و  معادل فرانسوی آن معنای محدود تری دارد و کشیدن  نقشه و تنظیم مراحل کار در ذهن برای رسیدن به یک هدف را می رساند.  development  و معادل فرانسوی آن نیز کاربردهای متنوعی دارد از ایجاد، پیدایش،ساخته شدن تدریجی(تطور)  گرفته تاگسترش وتوسعه .این واژه هم درمورد امور ذهنی به کار میرود و هم امور عینی ولی  معنای آن در حوزه معماری و شهر سازی یعنی ساخت وساز یا احیاء .زیرا گسترش یک بنا یا یک شهر معنایی جز ساخت وساز جدید و یا احیاناً احیای ساخت وسازی قدیمی ندارد . ما درترجمه این واژه ها به فارسی روال واحدی نداشته ایم. گاه پلان را نقشه گفته ایم گاه برنامه گاه طرح .اما واقعاً وقتی ما در شهرسازی از طرح سخن می گوییم ، منظورمان چیست.طرح را برای چه می کشیم برای ناحیه بندی ، برای مشخص کردن شکل توسعه ساخت وسازها، برای این که بفهمیم کجا فضای سبز باشدوکجا مسکونی باشد .جوی آب از کجا عبور کند. کجا پل بزنیم.حد مجاز ارتفاع در هر ناحیه چگونه باشدو...حتماً شما اعتراض می کنید و می گویید تهیه این طرحها بدون ملاحظه  باورها، عادات و رفتار مردم و نقشی که قرار است در زندگی شهری برعهده بگیرند مگر ممکن است و دلیل بیاورید که این طرح ها بدون تحلیل و داده های غیر فیزیکی نمی توانند تهیه شوند. در اینجا کاملاً حق با شماست .نه فقط ما جامعه شناسان این نکته راقبول داریم شهرسازان وسیاستمداران هم این راقبول دارند ومعلوم است که طراحی و برنامه ریزی برای شهر بدون توجه به آنچه ما جامعه شناسان به طور خلاصه ساختار اجتماعی و کنش اجتماعی می نامیم امکان پذیرنیست.اما این که  یک طرح نهایتاً مجموعه ای از پیشنهادهای فیزیکی باشد که البته برای دادن این پیشنهادها ابعاد اجتماعی اقتصادی زیست محیطی و جفرافیایی لحاظ شده باشد ،با این که ما اساساً برنامه های توسعه اجتماعی شهر داشته باشیم دو تاست. در حالت اول وظیفه ما جامعه شناسان  کمکی است ویعنی ما باید از دانش خود استفاده کنیم واطلاعات وبینش هایی به شهرسازان بدهیم تا بتوانند  نهایتاًتصمیم های فیزیکی خود را درست بگیرند. البته نقش جامعه شناسان وانسان شناسان در اینجا مهم است و برای دادن آن پیشنهادها به روش های علم الاجتماعی و بینش جامعه شناسانه نیاز ااست که قاعدتاً باید نزد جامعه شناسان بیشتر باشد .اما بدون تردید این وظیفه  اصلی جامعه شناسان درباره زندگی شهری نیست.


نظریه و تاریخ شهر>>
خلاصة مفاهيم اصلي توسعة شهري پايدار

علي آسماني

1-2 -  انواع پایداری:

انواع چهارگانه پایداری عبارتند از: انسانی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی. این انواع بسیار با هم متفاوتند و علی‌رغم تداخل‌ها با هم در یک مفهوم جمع نمی‌شوند. در واقع مشکل از اینجا آغاز شده است که وقتی نظام اقتصادی انسانی کوچک بود ظرفیتهای باز تولید و انطباق محیط زیست نامحدود فرض می‌شد. اما امروزه با کمال تاسف متوجه شده‌ایم که منابع و ذخایر زیست محیطی محدودند. البته این ظرفیتها بسیار بزرگ بودند اما مصرف بسیار زیاد اقتصاد انسانی از آنها پیشی‌گرفته است و ذخایر محدود شده‌اند. اقتصاددانان که با منابع کمیاب سروکار دارند نتوانسته اند کمیاب بودن منابع زیست محیطی را درک کنند و وارد ارزیابی‌های خود کنند. قاعده کلی پایداری این است خروجی فعالیتهای ما باید در محدوده توانایی محیط زیست محلی برای جذب مواد زائد بوده و باعث تخریب غیرقابل قبول ظرفیت جذب مواد زائد در آینده نشود.


سایتهای شهری>>
انجمن جامعه شناسي ایران
http://www.isa.org.ir

انجمن بين المللي جامعه شناسي
www.isa.org

وبلاگ جامعه شناسی شهری
http://urbansociology.blogfa.com

سخنرانی ها>>
اقشار اجتماعی در ایران وروش های تشخیص آن ها

این عنوان آخرین نشستی بود که در سال تحصیلی  1392-93 توسط گروه جامعه شناسی شهری و مطالعات منطقه ای با همکاری کارگروه  قشربندی اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران در روز دوشنبه دوم تیر 1393 در محل انجمن برگذار شد. در این نشست آقایان دکتر حسین بحرانی  جامعه شناس و آقای دکتر تاج الدین کرمی جغرافیدان  و برنامه ریز شهری شرکت داشتند. خلاصه سخنرانی ها در ذیل آمده است:

عنوان سخنرانی: ارائه روشی برای شناخت قشربندی جامعه ایران با کاربرد نتایج سرشماری های  نفوس ومسکن

سخنران: دکتر محمد حسین بحرانی

در واقع، آن چه در این نشست مطرح شد بخشی از یک پژوهش گسترده تر در باره   نقش  " طبقه متوسط " درتحولات سیاسی ایران معاصر(80 – 1320 ) بود . برای شناخت قشرهای متوسط و حدود وبخش های آن (سنتی – جدید ، دولتی – غیردولتی ، بالا – پایین ) نخست با مراجعه به نظریه های جامعه شناسان ومروری بر آن نظریه ها، چارچوبی نظری به نام "فضای اجتماعی ایران "  بر پایه سه اصل تفاوت گذار - یعنی سرمایه اقتصادی ، سرمایه اجتماعی – فرهنگی ، سزمایه سیاسی  - پیشنهاد گردید که در آن افراد و گروه های اجتماعی بر حسب سرجمع یا برآیند این سرمایه ها مکانی در این فضای اجتماعی اشغال می کنند . افراد وگروه هائی که در این فضا در نزدیکی یکدیگر قرار می گیرند قشرهای اجتماعی را تشکیل می دهند .


جایگاه رویکرد اجتماعی در طرح های شهری

در تاریخ 19 خرداد 1393 نشستی به دبیری دکتر ایمانی جاجرمی در گروه  جامعه شناسی شهری و مطالعات منطقه ای انجمن جامعه شناسی ایران برگذار شد. در این نشست، چهارنفر از پژوهشگر حوزه برنامه ریزی شهری به نقد طرح های جامع شهری پرداختند.

سهم جامعه‌شناسی در طرح‌های شهری و چشم‌انداز پیشِ رو

این عنوان سخنرانی آقای محمد سالاری بود که بحث خود را با اشاره به تاریخ طرح های شهری در ایران شروع کرد. پس از گذراندن تجربه‌های اولیه،  نسل اول طرح‌های شهری با عنوان طرح‌های جامع در دهه 55-1345 تهیه و ارائه شدند. هدف این طرح‌ها، سامان‌دهی ساختار شهرها، توزیع متناسب خدمات و آماده‌سازی شهر‌ها برای دسترسی سواره به عمق محله‌ها بود. اگرچه در شرح خدمات آن‌ها مطالعات جمعیتی و اجتماعی گنجانده شده‌بود، اما تنها مطالعات جمعیتی در آن‌ها عرضه شده است. در معدودی از آن‌ها می‌توان رویکردی اجتماعی را یافت که آن‌هم با ادبیات غیر کارشناسانه، نشان از حضور نداشتن جامعه‌شناسان در تهیه این طرح‌ها دارد.

طی سال‌های 65- 1345 روی‌دادهای بزرگی جامعه شهری را متأثر کردند: نخستین آن‌ها اصلاحات ارضی بود که به فروپاشی نظام اقتصاد روستایی و مهاجرت گسترده کشاورزان انجامید. سپس، افزایش درآمدهای نفتی و متأثر از آن تغییر الگوی مصرف خانوارهای شهری، وقوع انقلاب اسلامی، تغییر سیاست‌های جمعیتی پس از انقلاب، وقوع جنگ، روی‌دادهای سهمگینی بودند که بسیاری از پیش‌بینی‌ها و برنامه‌های طرح‌های نسل اول را تغییر دادند.

از نیمه های دهة 1340 به بعد رشد بالای جمعیت، در کل کشور و با شدت بیش‌تردر نقاط شهری، مهم‌ترین تأثیر را بر کالبد شهرها گذاشت. برآورد دست پایین جمعیتی، را تنگ کرد و به نیاز روزافزون شهرها  برای جای دادن امواج جمعیتی پاسخ نداد. از این‌رو، جمعیت‌هایی که نتوانستند در درون شهرها جایی بیابند، به حاشیه‌ها روی‌آوردند. مبارزه با حاشیه‌نشینی به بزرگ‌ترین چالش شهرداری‌ها در دهه 55-1345 تبدیل شد. از سوی دیگر، شهرداری‌ها با پشتوانه کارشناسی طرح‌های جامع نسل اول، به مداخله گسترده در پهنه‌های تاریخی و قدیمی و بر هم زدن ساختارهای اجتماعی و اقتصادی محله‌ها پرداختند. البته در این میان، اقدام‌هایی را نیز می‌توان یافت که با رویکرد توجه به سامان‌دهی حاشیه‌ها و مدیریت امواج مهاجرتی بودند: محله‌هایی با طرح‌های از پیش اندیشیده در حاشیه‌های شهرها و مسکن سازی انبوه، که هیچ‌کدام از آن‌ها در طرح‌های جامع پیش‌بینی نشده‌بودند. اما حتی همین اقدامات نیز نشان‌دهنده درک نادرست از فرآیند اجتماعی سکونت بود.


پژوهش شهری>>
بررسی وضعیت مهاجرین افغان در ایران" در نشست انجمن جامعه شناسی

سپیده ثقفیان

در روز سوم تیر ماه نشستی با عنوان بررسی "وضعیت مهاجران افغان در ایران" با نمایش فیلم مستند نظام‌آباد با حضور دکتر ناصر فکوهی، دکتر سارا شریعتی و دکتر فاطمه صادقی به همت انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار شد. این نشست شامل سه بخش نمایش فیلم، سخترانی و پرسش‌ و پاسخ بود. فیلم مستند نظام‌آباد را محمد سمیع‌پور کارگردانی و تهیه کرده‌است. سبب‌سازِ این نشست واقعه‌ای بود که حدود سه ماه پیش در نظام‌آباد قزوین اتفاق افتاده بود و علیرغم تکان‌دهنده بودنش در جلب توجه اذهان عمومی انگار چندان موفق نبود و جایگاه برجسته‌ای در جریان گردش اخبار پیدا نکرد. اینک اصحاب دانشگاه گرد هم آمدند تا واقعه‌ را در چارچوبی کلی‌تر یعنی وضعیت مهاجران افغان در ایران بررسی کنند.

در نظام‌آباد قزوین چه اتفاقی افتاد؟


پیشنهادهای سیاستی پنل انجمن جامعه شناسی در کنفرانس شهر جهانی

همان طور که در بخش اخبار سایت امده بود همایش ملی شهر جهانی روزهای 27و28 اردی بهشت 1393 توسط مرکز مطالعات وبرنامه ریزی شهرتهران با همکاری انجمن جامعه شناسی ایران وانجمن ایرانی مطالعات فرهنگی . دانشکده صدا وسیماو انجمن هنرهای اسلامی برگذارگردید .انجمن جامعه شناسی در این کنفرانس مسئولین یکی از پنل های کنفرانس به نام حکمرانی محلی،مدیریت شهری و شهر جهانی رابرعهده داشت .مدیر پنل دکتر اجلالی مدیرگروه شهر بود وسخنرانان آن عبارت بودند از دکترمظفر صرافی،ذکترمرتضی قورچی، دکتر یغقوب موسوی ،دکتر گزاره هایی که احسین ایمانی جاجرمی و آقای خسروی قاجار .متن زیر  گزارش نهایی  وپیشنهادهای سیاستگذاری پنل می باشد که در روز 28 اردی بهشت در روز دوم کنفرانس در ایوان شمس ارائه شده است:


تمركـــز زدايي و سازمان برنامه: انحلال يا اصلاح

مصاحبه با دكتر پرويز اجلالي

به نقل از نشريه پيام مديران فني و اجرايي  شماره 33 و34 پاييز و زمستان 1391 ، صفحه 30تا 34

معافی غفاری: از جناب آقای دکتر پرویز اجلالی برای فرصتی که به ما دادند و همین طور بقیه دوستان تشکر می کنم و امیدوارم گفت وگوی مفیدی داشته باشیم. با توجه به اقتصاد ایران که اقتصادی بر پایة نفت است و این نوع اقتصاد به دولت توان بالایی می دهد، آیا ما به سازمان برنامه نیاز داریم و اگر داریم این سازمان به چه شکلی باید باشد؟

دکتر اجلالی: از دهة هشتاد میلادی به بعد دیدگاه هایی دربارة ادارة اقتصادها مطرح شد که با برنامه ریزی و بویژه برنامه ریزی در سطح ملی مخالف بود .این دیدگاه ها به سپردن دوبارة اقتصاد به نظام بازار که در نظر ایشان نظامی طبیعی با توانایی اصلاح خود بود ،باور داشتند و می گفتند مداخلة دولت ها تحت عنوان برنامه ریزی نظام بازار رامختل میکند .به جای آن مقررات زدایی وتشویق فعالیت کنشگران اقتصادی از طریق کاستن از مالیات ها و غیره را پیشنهاد میکردند .استدلال دیگر ایشان درمخالفت با برنامه ریزی این بود که برنامه ریزی نیازمند اطلاعات جامع وکاملی است که هرگز هیچ دولت یا سازمان برنامه ریزی نمی تواند گرد آوری کندو فقط نزد کنشگران وفعالان اقتصادی (صاحبان سرمایه و مهارت) است .پس باید دولت را دوباره تعریف کرد(آن ها میگفتند اختراع دوبارة دولت) و وظایفی بسیار محدود مثل تامین امنیت را برعهدة آن گذاشت.این سیاست ها که در ابتدا ز سوی نومحافظه کاران و نولیبرال ها در کشورهای آنگلوساکسون مطرح شده بود ،بتدریج نفوذ بسیاری پیدا کرد و کم و بیش همة دولت هارا ،البته به اندازه های مختلف تحت تاثیر قرار داد وحتی به شرایط دریافت وام از موسسات جهانی تبدیل شد.


Homepage  /  About us  /  View point  /  Seminars  /  Urban research  /  Book review  /  City reports  /  Urban theory & history  /  Urban sites  /  News  /  Contact us

send email to Urban.isa@gmail.com with questions or comments about this website.