اخبار>>
seoseoseo
تغییر مدیریت گروه شهر و مطالعات منطقه ای انجمن جامعه شناسی ایران

به اطلاع اعضاء و علاقه مندان گروه شهر و مطالعات منطقه ای می رساند که آقای دکتر پرویز اجلالی مدیر گروه در تاریخ  5/3/ 94  از مدیریت گروه استعفا داده و در انتخابات جلسه شورای مدیریت گروه اقای دکتر ایمانی جاجرمی به عنوان مدیر و اقای محسن صفابخش به عنوان دبیر گروه انتخاب شدند. آقای دکتر اجلالی طی نامة زیر که در همان تاریخ به مدیر کمیته گروه ها نوشته اند علت استعفای خود اعلام داشته و نتیجه انتخابات شورای مدیریت گروه را اعلام کرده اند .متن نامه در ذیل می اید:

خانم دکتر فاطمه جواهری

مدیرمحترم کمیته گروه ها

محترماً به اطلاع می رساند با توجه به این که گردش مدیران یکی از نشانه های هر تشکیلات دموکراتیک می باشد و اینجانب از مهرماه1387مدیر گروه شهر بوده ام , به نظر اینجانب وقت آن رسیده بود که فرصت اداره این گروه به یکی دیگر از اعضاء سپرده شود .با همین استدلال درجلسه درون گروهی روز سه شنبه 5 خرداد 1394 ساعت 30/5 بعدازظهر اینجانب استعفای خودم را اعلام داشتم و به دنبال آن درمیان اعضای شورای مدیریت گروه رای گیری شد و جناب آقای دکتر حسین ایمانی جاجرمی به عنوان مدیر و جناب آقای محسن صفا بخش به عنوان دبیر گروه شهر ومطالعات منطقه ای انتخاب شدند .بنابراین با توجه به پایان سال تحصیلی و تعطیلات انجمن و ماه مبارک رمضان از شهریور 1394 گروه شهر فعالیت رسمی

خو د را با مدیریت آقای دکتر ایمانی آغاز خواهد کرد.

با سپاس

پرویز اجلالی

مدیرگروه شهر


نقد و نظری بر طرحهای توسعه محله سیروس

نشست سیزدهم از سلسله نشست های پژوهش شهری با همکاری انجمن جامعه شناسی ایران، جامعه مهندسان مشاور ایران، جامعه مهندسان شهرساز ایران در چارچوب «موافقتنامه همکاری در پایش و ارتقاء پژوهش شهری» برگزار می شود:

نقد و نظری بر طرحهای توسعه محله سیروس (چاله میدان)

مدیر نشست: خانم دکتر گیتی اعتماد

با حضور: دکتر محسن حبیبی، مهندس عباس فرخ زنوزی، دکتر محسن گودرزی، دکتر منا عرفانیان سلیم

همراه با نمایش فیلم مستند «سیروس، بود و نبود یک محله» از دکتر مینا سعیدی

زمان: سه شنبه 30 تیرماه 94 ساعت 16 تا 19

مکان: ولنجک، خیابان بیست و ششم، بلوار دانشجو، میدان البرز، نبش سلامی،شماره 25

ارزیابی طرح نواب و پیامدهای آن

نشست جدید موافقت نامه همکاری

سلسله نشست های پژوهش شهری با همکاری انجمن جامعه شناسی ایران، جامعه مهندسان مشاور ایران، جامعه مهندسان شهرساز ایران در چارچوب «موافقتنامه همکاری در پایش و ارتقاء پژوهش شهری» برگزار میکنند:

ارزیابی طرح نواب و پیامدهای آن

پژوهشگر: گیتی اعتماد

پژوهش پایه: ارزیابی طرح نواب و پیامدهای آن

دبیرنشست: احمدسعید نیا

نقد کنندگان: مظفرصرافی، جواد مهدیزاده، محمد سالاری

زمان: سه شنبه 2 تیرماه 94 ساعت 16 تا 19

مکان: ولنجک، خیابان بیست و ششم، بلوار دانشجو، میدان البرز، نبش سلامی،شماره 25


معرفی و نقد>>
تجربه برنامه ریزی در جهان

کتاب تجربه برنامه ریزی در جهان از دوبخش مستقل و درعین حال مرتبط تشکیل شده است.دربخش اول سه پژوهشگر پیدایش و تحولات سه حوزه اصلی برنامه ریزی یعنی برنامه ریزی اقتصادی ،برنامه ریز ی محلی . منطقه ای و برنامه ریزی فضایی (آمایش سرزمین )را در سطح جهان به دقت کاویده اند.هنر این نویسندگان در ترکیب خلاصه نویسی و جامعیت بوده است.

در بخش دوم کتاب کوشیده شده بر اساس دانشی که دربخش اول فراهم آمده به تحلیل و ارزیابی کلان برنامه ریزی پرداخته شود .بدین منظور از دو مفهوم کلیدی فرهنگ برنامه ریزی و پارادایم برنامه ریزی استفاده شده است با این امید که چنین ترکیبی بتواند درکی کلی از آنچه تاکنون تحت عنوان برنامه ریزی در کشورها وقاره ها ی گوناگون انجام شده است و آنچه امروزه مراد از برنامه ریزی است برای ما فراهم آورد.

کتاب توسط موسسه عالی آموزش وپژوهش مدیریت وبرنامه ریزی منتشر شده است .تلفن 26116852


تهیه فهرست کتاب های مربوط به مطالعات شهری به زبان فارسی
پرویز اجلالی ، مجتبا رفیعیان، علی عسگری. نظریه برنامه ریزی : دیدگاه های سنتی و جدید، تهران ، نشر آگه ، چاپ اول 1391چاپ دوم .1392
گزارش های شهری>>
مونوگرافی محله ی خانی آباد نو

سمیه جعفرزاده  ،  سمیه ایمانی الماسی ، ژیلا سلطانی راد

دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد تهران شمال

1)حد و مرز محله:

خانی آباد نو در ناحیه 1 منطقه 19 واقع شده است که به علت قرار گرفتن در خروجی شهر به سمت جنوب و مسیر مرقد امام، ترافیک سنگینی داشت .به منظور رفع بار ترافیکی اتوبان تندگویان در منطقه ساخته شد و محله خانی آباد نو را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کردکه بوسیله ی یک پل به هم مرتبط میشوند. محله ی خانی آباد شمالی از شمال به پا دگان قلعه مرغی، از جنوب به اتوبان آزادگان، از شرق به خیابان بهمنیار، از غرب به بزرگراه تند گویان (خ دانشگاه) ختم میشودو مساحت آن 76/0 هکتار است. محله ی خانی آباد جنوبی از شمال به اتوبان تندگویان، از جنوب  به اتوبان قم-بهشت زهرا، از شرق به خیابان دانشگاه، از غرب به بزرگراه تند گویان ختم می شود و 79/0 هکتار مساحت دارد.

2)تاریخ تاسیس و پیدایش:


گزارشی درباره محمودآباد نمونه در استان قزوین
مجاورت فیزیکی و جدایی گزینی اجتماعی: مقایسه دو محله در جنوب تهران


 

دیدگاه>>
خشت اول چون نهد معمار کج / تا ثریــا می رود دیـوار کج

پرویز  اجلالی

از اوائل  دهه 1340 شمسی با ورود اتوموبیل های ارزان قیمت فولکس واگن به ایران ،همزمان با ارتقاء وضع اقتصادی طبقه متوسط شهری تب" اتوموبیل شخصی" شهرهای ایران وبویژه شهرهای بزرگ ومدرن را در برگرفت .هجوم کارمندان و معلمها و بازاری های متوسط الحال  به ادارات راهنمایی و رانندگی برای گرفتن گواهینامه رانندگی شروع شد و اتوموبیل شخصی از کالایی تجملی به کالایی که تهیه آن برای اقشار متوسط جامعه ممکن بود تبدیل شد.

اندکی از این استقبال نگذشته بود که دولت به تبعیت از استراتژی جایگزینی واردات ، از تاسیس کارخانه ایران ناسیونال توسط بخش خصوصی حمایت کردو این کارخانه تولید اتوموبیل سواری به نام پیکان را که نسخه ایرانی سواری  انگلیسی به نام  هیلمن  بود که در ایران مونتاژ می شد و قرار بود که پس از 15 سال اتوموبیل به تمامی در ایران ساخته شود. دولت تمام قد پشت گسترش اتوموبیل شخصی ایستاد. نخست وزیر وقت آرزوی روزی را کرد که هر ایرانی یک پیکان داشته باشد. و برای تشویق مردم خود هر روز سوار بر پیکان به دفترش رفت و امد می کرد.

این واقعه برای حمل ونقل درون شهری و برون شهری(وبویژه درون شهری ) در ایران بسیار تعیین کننده بود .در واقع ازآن  هنگام سیاست اولویت اتوموبیل شخصی در حمل ونقل شهری عملاً در پیش گرفته شد .در پائین نشان خواهیم داد که این سیاست از آن موقع تاکنون ،چه اظهار شده باشد و چه نشده باشد سیاست اصلی درمورد حمل ونقل شهری در ایران بوده است.از همان زمان ساخت اتوبان هاشروع شد اتوبان میان شهری  تهران کرج و کرج قزوین و دو اتوبان داخل تهران که امروزه به نام جناح و مدرس شناخته می شوند، اولین ها بودند. آثار جانبی فوری این سیاست کٌندی در حد توقف گسترش راه آهن برون شهری و به تعویق افتادن طرح متروی تهران ، کم توجهی به اتوبوسرانی شهری و تراکم ترافیک ناشی ازعقب  ماندن سرعت توسعه معابراز شتاب افزایش شماراتوموبیلها  بود

پرسشی که بعد از این مقدمه، در این یادداشت مطرح می کنیم این است که آیا این سیاست که از آن زمان درپیش گرفته شد و تاکنون هم با فراز و فرودهایی کمابیش ادامه یافته است ، با شرایط تاریخی و نیازهای کشور ما سازگار بوده است یا نه .برای پاسخ دادن به این پرسش می بایست به تاریخ تحول حمل ونقل در دنیا نگاه کنیم .


مرمت در برابر بازسازی

فرشید مقدم

بازسازی آمریکایی است، مرمت اروپایی. این توصیفِ کلی اگر چه موارد نقض دارد، گرایشهای غالب را در معماری و برنامه‌ریزی شهریِ اروپا و امریکا بیان می‌کند. چون شهر امریکایی بدون تاریخ بود، تخریب بناها و پاکسازی محله‌ها برای برنامه‌ریزان آنها مجاز می‌نمود. در مقابل شهرهای اروپایی دارای هسته‌های قرون وسطایی بودند. پس اینان از هسته‌های تاریخی‌شان حفاظت کردند و بُرج‌سازی و تخریب و بازسازی را به حواشی و مناطق توسعه‌های جدید فرستادند. در ایران هم به دلیل کهن‌بودن بسیاری از شهرها حفاظت از بافت‌های تاریخی توصیه شده است اما در عمل این حفاظت به خوبی اجرا نشده و بسیاری از بافت‌های تاریخی طی سدۀ گذشته تخریب شده و تغییر یافته‌اند. این روند همچنان ادامه دارد. در یادداشتِ پیشِ رو دربارۀ رابطۀ این وضعیت با تراکم‌فروشی و همچنین تعادل «ارزش مصرف» و «ارزش مبادله» املاک تأمل می‌کنم و از همین منظر راه برون‑رفت را می‌جویم.

اگر بنایی نگهداری نشود طی زمان فرسوده شده و ارزش مصرف‌اش کم می‌شود. ارزشِ مصرفِ ساختمانِ مسکونی در برآورده ساختن نیازهای سکونتی ساکنان‌اش است. ارزش مصرفِ یک بازارِ تاریخی برای کسانی است که مایحتاج‌شان را تهیه می‌کنند، کاسب‌های بازار، مردمی که آنجا وقت‌گذرانی می‌کنند، توریست‌ها و دیگران است. مرمتْ ارزش مصرف مِلک را دوباره ارتقا می‌دهد. مثلاً بازار تاریخی شهر تبریز که طی سده‌ها پُررونق‌ترین بازار ایران بود در دورۀ معاصر با اهمیت یافتن ترافیک سواره و رونق مغازه‌های جنبِ خیابان و برخی عوامل مهم دیگر، رونق گذشته را از دست داد. همزمان عوامل گوناگونی همراه شدند تا حفاظت از این بازار طی دهه‌های اخیر – از ابتدای سدۀ حاضر – به طور اصولی و کامل انجام نشود. نتیجه اینکه از دهۀ 1340 از فرسودگی کالبدی بازار بحث شده است. (طرح جامع اول تبریز) از میانۀ دهۀ 1370 مرمت این بازار توسط بازاران و با هدایت و نظارت ادارۀ کل میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی انجام گرفت. این مرمت به دلیل اینکه با دخالت حداقلی دولت و توسط خود بازاریان صورت گرفته است با توجه به عظمت پروژه، چشمگیر و مهم است.

نظریه و تاریخ شهر>>
خلاصة مفاهيم اصلي توسعة شهري پايدار

علي آسماني

1-2 -  انواع پایداری:

انواع چهارگانه پایداری عبارتند از: انسانی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی. این انواع بسیار با هم متفاوتند و علی‌رغم تداخل‌ها با هم در یک مفهوم جمع نمی‌شوند. در واقع مشکل از اینجا آغاز شده است که وقتی نظام اقتصادی انسانی کوچک بود ظرفیتهای باز تولید و انطباق محیط زیست نامحدود فرض می‌شد. اما امروزه با کمال تاسف متوجه شده‌ایم که منابع و ذخایر زیست محیطی محدودند. البته این ظرفیتها بسیار بزرگ بودند اما مصرف بسیار زیاد اقتصاد انسانی از آنها پیشی‌گرفته است و ذخایر محدود شده‌اند. اقتصاددانان که با منابع کمیاب سروکار دارند نتوانسته اند کمیاب بودن منابع زیست محیطی را درک کنند و وارد ارزیابی‌های خود کنند. قاعده کلی پایداری این است خروجی فعالیتهای ما باید در محدوده توانایی محیط زیست محلی برای جذب مواد زائد بوده و باعث تخریب غیرقابل قبول ظرفیت جذب مواد زائد در آینده نشود.


سایتهای شهری>>
انجمن جامعه شناسي ایران
http://www.isa.org.ir

انجمن بين المللي جامعه شناسي
www.isa.org

وبلاگ جامعه شناسی شهری
http://urbansociology.blogfa.com

سخنرانی ها>>
اعتراض ساکنان اکباتان؛ جنبشی اجتماعی

"اعتراض ساکنان اکباتان سیاسی نیست، این حرکت جنبشی اجتماعی است.» ساکنان اکباتان، دانشجویان و حامیان مردم این شهرک یکی‌یکی از در دفترانجمن  جامعه‌شناسی در دانشکده  علوم اجتماعی دانشگاه  تهران به اتاق کنفرانس وارد می‌شوند تا جایی برای نشستن پیدا کنند. حسین ایمانی جاجرمی، دانشیار دانشگاه تهران و عضو شورایاری شهرک اکباتان، اولین کسی است که صحبت می‌کند. او از حق شهر و شهروندی می‌گوید و این‌که جنبش‌های اجتماعی خواستار تغییر شکل شهر هستند. شهری که به‌هم ریخته‌ شده: «شهرداری در شهرک اکباتان تبدیل به کاسبکار شده است


شوراهای شهر در ترازوی نقد

روز نهم اردی بهشت 1392،ساعت 5 بعداز ظهر گروه جامعه شناسی شهر و مطالعات منطقه ایِ انجمن جامعه شناسی ایران میزگردی تحت عنوان شوراهای شهر در ترازوی نقد در محل انجمن برگذار کرد.در این نشست در ابتدا سه سخنران سخن گفتند و سپس بحث وگفتگو بر سر موضوع مورد بحث ادامه یافت.

1- شوراها و افق آینده

سخنران: دکتر علی نوذر پور

چالش های اصلی و مهمی فرا راه  شوراها در ایران امروز وجود دارد که فقط با رفع آن ها نظام شورایی به معنای واقعی آن در کشور شکل می گیرد.

اولین چالش نبودن یک اراده واحد ملی درباره شوراها در کشور است.تاسیس شوراها درجمهوری اسلامی  درسال 1377 محصول یک اراده واحد ملی نبود. حتا در اولین دوره شوراها در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی نیز استانداران در جلسه ای که با وزیر کشور داشتند از برگزاری انتخاب شوراها ابراز نگرانی می کردند .برخی پیشنهاد داددند که قانون به صورت آزمایشی اجرا شود و گروهی عقیده داشتند بهتر است ابتدا انتخابات شوراهای روستایی برگزار شود و انتخابات شورا های شهر را بگذاریم برای بعد.

دومین چالش وجود دو دیدگاه کاملاً مخالف در مورد عملکرد ونقش شوراها در کشوراست. در دیدگاه نخست ،شوراها ابزار دولت محسوب می شوند و نقشی ابزاری برعهده دارندو انتظار می رود که کمک کار دولت باشند.اما در دیدگاه دوم شوراها چون از مشروعیت ناشی از رای مستقیم مردم برخور دارند،نهادی حاکمیتی و دارای شخصیت مستقل به شمار می آیندو عهده دار کلیه امور محلی هستند. تضاد میان این دو دیدگاه فقط از تفاوت دیدگاه های مسئولین ناشی نمی شد ، بلکه ریشه در تضادهای درون قوانین شوراها دارد .در قانون های متعدد شوراها که بعد از انقلاب تصویب شده است ،این نهاد گاه بازوی دولت برای اجرا تلقی شده ،گاه وظیفه هایی مثل احصاء مشکلات ،ارائه راه حل برای رفع مشکلات و نظارت برعهده آن گذاشته شده و سرانجام گاهی صراحتاً مدیریت در سطح محلی وظیفه شورا شناخته شده است.

افزون بر این چالش اساسی، چالش های فرعی دیگری هم نظام شورایی ما را محدود کرده است. از جمله ضعف یا غیبت شوراهای پایین دست (محله ای) و شوراهای فرا دست (شوراهای  بخش ،شهرستان و استان).و همچنین ضعف بخش کارشناسی بسیاری از شوراهای شهر.

 

در نتیجه این تضادها شوراها به موجوداتی ناقص الخلقه تبدیل شده اند که نه چون انجمن های محلی عمل کرده اند و نه توانسته اند بازوی دولت باشند. با وجود این لازم است بر این نکته تاکید شود که اگر شوراها شکل نمی گرفتند ،وضعیت روستاها و شهرهای ما بسیار بدتر از این بود که الان هست.همین استقلال نسبی نهادهای مدیریتی شهر و روستا به جریان امور سیالیت بیشتری داده است .وجود شوراهای شهر باعث شده که بسیاری از شهرداری ها حتا بهتر از دولت کار کنند.

2- شوراها و توسعه

سخنران :دکتر مهدی طالب


پژوهش شهری>>
میزگردی درباره مهاجرت به تهران

باحضور دکتر میرزایی ،دکتر ایمانی جاجرمی و دکتر پرویز اجلالی

اشاره

این میزگرد پیش از این درسایت خبر آن لاین منتشر شده است .در این نسخه برخی اشتباهات جزیی مصاحبه اصلاح شده است

آقای دکتر آخرین آمار نشان می دهد که در 5 سال حدود یک میلیون نفر به تهران مهاجرت کردند. این آمار درست است و چرا اینقدر تعداد مهاجرت به تهران زیاد است به طوریکه گفته می شود تهران در جال انفجار است؟

دکتر میرزایی: این آمار برای 5 سال است بنابراین سالی 20 هزار نفر در استان تهران می شود که مربوط به کل شهر تهران یعنی اسلامشهر، رباط کریم، شهریار می شود. الان شبکه های مهاجرتی در استانها تشکیل شده است که یکی از دانشجویان من بر روی این موضوع کار کرده بود و مهاجران مثلا از یک شهر تصمیم می گیرند به تهران مهاجرت کنند که این مهاجرتهای شبکه ای از آذربایجان شرقی به تهران زیاد شده است. اما وقتی گروهی از یک شهری مهاجرت می کنند یعنی شرایط آنجا برای زندگی مناسب نیست که تمایل به مهاجرت دارند . از طرفی شهری هم که به آن هجرت می کنند هم از نظر مسائل اقتصادی و اجتماعی بسیار مهم است چون آنها مثلا در مناطق 22 گانه تهران که قدرت جذب آنها را ندارد نمی روند و به حاشیه کشیده می شوند. 

دکتر اجلالی: نخست این که آمار مهاجرت در ایران زیاد دقیق نیست.دوم این که میان مهاجرت به شهرهای بزرگ و رکود اقتصادی رابطه مستقیمی وجود دارد.علت اصلی مهاجرت برخلاف آن چه در افواه رایج است ،کمبود امکانات و خدمات در روستاها یا شهرهای کوچک نیست،بلکه کمبود فعالیت اقتصادی است. وبه هرحال از نظر اقتصادی هیچگاه نمی توان امکانات شهرهای بزرگ را به روستاها و شهرهای کوچک برد . در شهرهای بزرگ از نظر اقتصادی پدیده ای وجود دارد به نام صرفه مقیاس .معنی صرفه مقیاس این است که در شهرهای بزرگ چون منابع اقتصادی(مثل سرمایه مالی، نیروی کار ،مهارت ، خدمات ) درجوار هم قرار دارند ،فعالیت های اقتصادی به صرفه می شود و بازدهی کار وسرمایه بیشتر است .بنابراین وقتی رکود اقتصادی به وجود می آید وکارخانه ها ومزارع و شرکت ها تعطیل می شوند ،مردم بیکار شده به مراکز بزرگ شهری رو ی می آورند،زیرا همواره در شهرهای بزرگ در هر شرایطی کار و در آمد بیشتر از شهرهای کوچک وروستا هاست.بنابراین با توجه به این که ما درشرایط رکود تورمی شدید هستیم ،افزایش مهاجرت فصلی یا حتا دائمی به مراکز شهری بزرگ طبیعی است .اما ما به طور تاریخی  از مرحله گذر جمعیتی عبور کرده ایم و اگر اقتصادبه راه بیفتد و سرمایه گذاری های جدید با مکان یابی درست انجام شود ،از مهاجرت به تهران بسیار کاسته خواهد شد.


بررسی وضعیت مهاجرین افغان در ایران" در نشست انجمن جامعه شناسی

سپیده ثقفیان

در روز سوم تیر ماه نشستی با عنوان بررسی "وضعیت مهاجران افغان در ایران" با نمایش فیلم مستند نظام‌آباد با حضور دکتر ناصر فکوهی، دکتر سارا شریعتی و دکتر فاطمه صادقی به همت انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار شد. این نشست شامل سه بخش نمایش فیلم، سخترانی و پرسش‌ و پاسخ بود. فیلم مستند نظام‌آباد را محمد سمیع‌پور کارگردانی و تهیه کرده‌است. سبب‌سازِ این نشست واقعه‌ای بود که حدود سه ماه پیش در نظام‌آباد قزوین اتفاق افتاده بود و علیرغم تکان‌دهنده بودنش در جلب توجه اذهان عمومی انگار چندان موفق نبود و جایگاه برجسته‌ای در جریان گردش اخبار پیدا نکرد. اینک اصحاب دانشگاه گرد هم آمدند تا واقعه‌ را در چارچوبی کلی‌تر یعنی وضعیت مهاجران افغان در ایران بررسی کنند.

در نظام‌آباد قزوین چه اتفاقی افتاد؟


پیشنهادهای سیاستی پنل انجمن جامعه شناسی در کنفرانس شهر جهانی

همان طور که در بخش اخبار سایت امده بود همایش ملی شهر جهانی روزهای 27و28 اردی بهشت 1393 توسط مرکز مطالعات وبرنامه ریزی شهرتهران با همکاری انجمن جامعه شناسی ایران وانجمن ایرانی مطالعات فرهنگی . دانشکده صدا وسیماو انجمن هنرهای اسلامی برگذارگردید .انجمن جامعه شناسی در این کنفرانس مسئولین یکی از پنل های کنفرانس به نام حکمرانی محلی،مدیریت شهری و شهر جهانی رابرعهده داشت .مدیر پنل دکتر اجلالی مدیرگروه شهر بود وسخنرانان آن عبارت بودند از دکترمظفر صرافی،ذکترمرتضی قورچی، دکتر یغقوب موسوی ،دکتر گزاره هایی که احسین ایمانی جاجرمی و آقای خسروی قاجار .متن زیر  گزارش نهایی  وپیشنهادهای سیاستگذاری پنل می باشد که در روز 28 اردی بهشت در روز دوم کنفرانس در ایوان شمس ارائه شده است:


Homepage  /  About us  /  View point  /  Seminars  /  Urban research  /  Book review  /  City reports  /  Urban theory & history  /  Urban sites  /  News  /  Contact us

send email to Urban.isa@gmail.com with questions or comments about this website.